Isis...'s profile<<<<****Isis****>>>>PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
September 16 leven en illusie?Waarom verzetten mensen zich tegen het leven?
De grootste angst van mensen is te Leven, het risico uiting daar aan te geven, en daarom niet werkelijk durven te Zijn. Als maar doorgaan de ander te bevredigen, te behagen zonder dat we in de gaten hebben dat we alleen maar bezig zijn zelf in de picture te Zijn.
Laten zien, horen hoe goed we eigenlijk zijn.
Vragend naar deze kwestie wordt er gelijk beantwoord ‘’maar ik ben altijd mijzelf’’ Is dat werkelijk zo?
Als ervaring deskundige kan ik volmondig zeggen NEE!!
Het overleven wat wij zeker zelf niet in de gaten hebben komt door een heleboel factoren. Op het moment dat wij het besef hebben dat we op deze aarde rond lopen worden wij aan alle kanten al getriggert door onze opvoeding wat goed en wat fout is.
De meeste dingen die we al vanaf het begin in ons leven ‘’fout’’ ( ik zet fout even tussen haakjes want bestaat dit werkelijk? )
doen wordt in de meeste gevallen altijd gestraft. De dingen die wij ‘’goed’’ doen ( ook deze tussen haakjes
 ) worden meestal altijd ruimtelijk beloond. De mind is daar goed in getraind ( geconditioneerd ) en zal in zijn verdere levens jaren al deze overtuigingen opbouwen dmv goed en fout.
Dan hebben we de maatschappij die ook in deze wetgeving leeft en de religies niet te vergeten waar we al zeker op den tenen moeten lopen want anders worden we helemaal zwaar gestraft.
Doordat al deze factoren ons eigenlijk leren volmaakt te zijnen leven we niet in vrijheid zoals het eigen mag Zijn.
Als maar zijn we bezig sociale masker op te zetten want het zal toch niet zijn dat we falen?
Alles moet in de perfectie, ons lichaam, ons werk, onze sociale contacten , we moeten de beste ouders zijn en noem maar op...
We durven ons niet meer kwetsbaar op te stellen want anders word er meteen geroepen dat je een looser of een watje bent, dus huppel je maar met de meuk mee en doe je maar net alsof je er bij wilt zijn.
Dit gebeurt vooral in de puberteit wanneer deze groep probeert uiting te geven wie ze werkelijk zijn.
Je ziet dan ook dat deze zich meestal voegen bij een bepaalde groep om erbij te horen.
Door dit indoctrinatie proces zien we ook niet meer hoe de relatie met onszelf is. Als er iets mis gaat bekritiseren we ons zelf continue, voor de spiegel wordt er gezegd dat we er niet uit zien enz.
Ook het kritiek leveren op de ander is de reflectie van onszelf,
helaas zien we dit niet omdat we zo in de wereld van verdeeldheid leven
en ons niet meer verbonden voelen met alles om ons heen.
De angst om te laten zien dat de ander merkt wie we werkelijk zijn kost ons zoveel energie, waardoor we steeds meer in die illusie geloven dat we dat zijn wat we voordoen.
De verwachting naar de ander toe om in totale volmaaktheid te leven… Of verwachten wij dit van ons zelf? Waarom vragen we ons niet af waar daadwerkelijk de Hel is die alle religies beschrijven? Bestaat deze echt of is het de Hel die we allemaal zelf creëren, een droom waar we zelf in leven en niet uit durven te komen omdat we anders ons gezicht verliezen. Is dit echt zo?
Of zijn wij in een soort van hersenspoelsel beland en denken we ( de mind ) echt dat we gestraft worden al we onszelf Zijn?
Be Your-Self that’s the way.... Namasté, **Isis**
 Comments (3)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://isisspirit.spaces.live.com/blog/cns!8B58C60A1C1A95E3!1151.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
